نوید شاهد استان هرمزگان زندگی‌نامه شهید والامقام «حسین پورمحمود» را برای علاقمندان منتشر می‌کند.

شهید «شهریار برومند تمبکی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: امروز روزی است که باید از امام عزیز، رهبر بزرگ انقلاب، پیروی کنیم. دستور آیهٔ شریفه «یا أَیُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الأَمْرِ مِنكُمْ» را سرلوحهٔ خود قرار دهید. انسان باید عملش را برای خدا خالص کند تا در پیشگاه خدا و ائمه معصومین (علیهم‌السلام) روسفید باشد. شما نیز نماز را ترک نکنید و کارهایتان را برای رضای خدا انجام دهید تا رستگار شوید.

شهید «عبدالله مسیحی ایسینی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: هر وقت مسئله خدا، اسلام، قرآن و جهاد فی سبیل الله مطرح است از همه چیز باید گذشت و از همه تعلقات باید دل برید. از شما التماس دعا برای سلامتی امام و پیروزی رزمندگان را دارم.

جانباز سرافراز «غلام هنری» درباره حضورش در جبهه و نحوه مجروحیتش چنین روایت می‌کند: سال ۱۳۶۷، وقتی سرباز سپاه بودم، برای آموزش به فیروزکوه اعزام شدیم. در منطقه امیدیه بودیم که ساعت ۳ شب هواپیماهای دشمن شروع به بمباران کردند. وقتی از خواب بیدار شدم، هیچ چیزی را نمی‌توانستم ببینم، انگار نابینا شده بودم و نفس‌کشیدن برایم سخت شده بود. وقتی حواسم کامل جمع شد، فهمیدم که در اثر حمله شیمیایی مجروح شده‌ام و من و بسیاری از رزمنده‌ها را به بیمارستان منتقل کرده‌اند.

شهید قنبر عسکری کوویی، متولد سال ۱۳۴۵ در روستای کووه از توابع بندرعباس، در خانواده‌ای مذهبی و ساده‌زیست پرورش یافت. او با وجود سختی‌ها و مشکلات معیشتی، با ایمان و پشتکار مسیر تحصیل را پیمود و سرانجام با عشق به انقلاب و امام، راهی جبهه شد و در عملیات والفجر ۴ به فیض شهادت نائل آمد.

شهید «قنبر عسکری کوویی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: امام را دعا کنید؛ برای من گریه نکنید و از طرف من ناراحت نباشید، زیرا خداوند پشتیبان ماست و من به یاری حق عازم جبهه شده‌ام. ضمناً مراقب دختر کوچک‌مان باشید؛ او را انقلابی تربیت کنید تا در جامعه فردی مفید باشد و به انقلاب خدمت کند.

شهید «تیمور شاکری» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: پیام من به ملت عزیز ایران و به‌ ویژه اهالی بندرعباس و فاریاب، این است؛ وحدت خود را حفظ کنید، همیشه گوش‌ به‌ فرمان امام عزیز باشید و فرامین رهبر را یک‌ به‌ یک به‌ کار بندید.

ابراهیم رهبری، جوانی از روستای فاریاب رودان، که زندگی‌اش را با دامداری و کشاورزی گذراند، با شروع جنگ تحمیلی و ایمان قوی به آرمان‌های امام خمینی (ره)، به جبهه‌های حق علیه باطل پیوست. او که همیشه با صفا و مهربانی شناخته می‌شد، در کنار عشق به اهل بیت، در مراسم عزاداری سیدالشهداء شرکت می‌کرد و با دلی پر از ایمان جنگید تا اینکه در ۳۰ مهر ماه ۱۳۶۲ در جبهه مریوان به شهادت رسید و به دیدار محبوب حقیقی نائل آمد.

در تاریخ پرافتخار انقلاب اسلامی ایران، جوانانی بودند که با قلبی سرشار از ایمان و عشق به آرمان‌های مقدس، راه سخت دفاع از دین و میهن را انتخاب کردند و جان خود را در راه خدا فدا کردند. شهید بهروز بدرالدینی یکی از همین جوانان بود که زندگی‌اش نمادی از ایمان، مجاهدت و ایثار شد. این زندگینامه کوتاه گوشه‌ای از تلاش‌ها و رشادت‌های اوست؛ پاسداری که در راه اعتلای انقلاب و دفاع از ارزش‌های الهی، به فیض شهادت نائل آمد.

شهید شنبه عیسوی، کارگر ساده‌ای از روستای سرجوییه شهرستان رودان، با وجود زندگی سخت و مسئولیت سنگین خانواده، در دفاع از میهن لحظه‌ای درنگ نکرد و سرانجام در حملات هوایی دشمن به خرمشهر در مهرماه ۱۳۵۹ به شهادت رسید؛ پیکرش هرگز بازنگشت اما یادش در زادگاهش جاودانه ماند.