شهید «مرتضی بهزادمهری» در وصیت‌نامه‌اش نوشته است: «شهید آن انسان برتری است که برای عشق و ایمان به خدا و زنده کردن ارزش‌های والای انسانی جان عزیزش را ایثار می‌کند جهان ماده و مادیات برای روح بزرگ شهید ننگ و کوچک است.»

شهید «عباس حسین‌پور» در قسمتی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «پدر، مادر، خواهرم، برادرم و زن داداشم، چقد عزیزند فهمیدم که باید به شما خوبی کرد و خداوند متعال ما را به جبهه‌های غرب و جنوب کشور شیفته خود و ائمه معصومین کرد و همینطور در آخر شهادت را نصیبم کرد و حال که در آنجا در دنیای خوب و با محبت میان شهدا هستم.»

شهید دانش آموز «حمید بهزادپور» در وصیت‌نامه‌اش آورده است: «اگر رزمنده‌ای شهید شود پیام خون او را به وسیله تبلیغ می‌شود عملی کرد تا همگی مردم دیگر آگاه شوند و به راه صحیح هدایت شوند خود اینکه شما اخلاق اسلامی را رعایت کنید، تواضع، فروتنی، صبر ... یک نوع تبلیغ است.»

شهید معلم «فرامرز عرب» در فرازی از وصیت‌نامه‌اش آورده است: «من اعتقاد دارم که شهادت کمال انسان می‌باشد و از خداوند منان می‌خواهم مرا در جوانی لایق این هدیه‌ی الهی گرداند.»

شهید «باب‌اله کریمی» در وصیت‌نامه‌اش نوشت: «طلبکاری‌هایم را بخشیدم! از مالِ دنیا، یک تیشه و ماله دارم آن را به جهاد سازندگی بدهید.»

شهید معلم «سیدمحمدرضا طیبی تفرشی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نوشت: «در راه تبلیغ اسلام از هیچ کوششی دریغ نورزی در مصائب مشکلات صبر کنید و از خدا یاری بجوئید که خداوند با صابران است.»

شهید «محمدعلی بهرمن» در وصیت‌نامه‌اش می‌نگارد: «ای مادر! محمد داماد شد و نقل سرش همان رگبار مسلسل‌ها و حجله‌اش سنگر بود.»

شهید «محمدعلی بهرامی‌زاده» در وصیت‌نامه‌اش نوشت: «سعی در بالا بردن رفتار و اخلاق اسلامی داشته باشید و بیشتر به مسائل اسلامی توجه کنند و از هر گونه اختلاف و اعمال نابهنجار خودداری کنند.»

شهید «حسین بهرامی» در وصیت‌نامه‌ای خطاب به خواهرانش نوشت: «مانند حضرت زینب(س) در شهادت من صبر کنید و هر زمان و در هر مرحله خدا را فراموش نکنید و مانند حضرت زینب(س) حجابتان را حفظ کنید که حجاب شما کوبنده‌تر از خون من است.»

شهید «اسدالله بهرامی» خطاب به پدر و مادرش نوشته است: «هر وقت به بهشت زهرا برای سر قبر می‌رفتید اول روی قبر شهدای دیگر بروید و بعد روی قبر کسانی که به مرگ طبیعی مرده‌اند بروید و در آنجا نگاه کنید. از همه طبقات مردم در آنجا دفن شده‌اند و خدا را شکر کنید که فرزندتان مثل آنها به مرگ طبیعی نمرده است.»