حضور شهید گمنام در میدان عاشورای کرمان، صحنه‌ای از دلدادگی و نجواهای عاشقانه مردم را رقم زد؛ زن و مرد، پیر و جوان، گرد تابوتی حلقه زده بودند که صاحبش برای همه آشنا و برای خانواده‌اش همچنان چشم‌انتظار و غریب است. اما پشت این شکوه و اشک‌ها، پرسشی تلخ در ذهن نقش می‌بندد: هنوز مادری چشم‌به‌راه فرزندش است؛ چرا اینجا خوابیده‌ای؟
هجدهم آبان‌ماه ۱۳۶۰، خیابان هجرت دزفول شاهد صحنه‌ای کربلایی بود؛ اصابت گلوله‌ی توپ رژیم بعث به مینی‌بوس مسافربری، سی لاله‌ی خونین‌کفن را به آسمان پرواز داد تا شهر مقاومت و پایداری ایران اسلامی بار دیگر سند مظلومیت و حماسه خود را با خون بهترین فرزندانش امضا کند؛ حادثه‌ای هولناک که اراده‌ی پولادین مردم دزفول را سست نکرد، بلکه خروشی برای انتقام در عملیات غرورآفرین «طریق القدس» شد.
همزمان با ایام فاطمیه، قزوین میان دو دریای معنویت غوطه‌ور است؛ اندوهی که از سوگ بانوی دو عالم برخاسته و عطری که از حضور پیکر‌های پاک ۷ شهید گمنام در کوچه‌های شهر پیچیده است.
«هشت آبان‌ماه، فراتر از یک تقویم تاریخی، تجلی‌گاه عروج نوجوانی است که با انفجار اراده پولادین خویش، معنای تازه‌ای به واژه‌های ایثار، وطن‌پرستی و مقاومت بخشید. شهید محمدحسین فهمیده، فرزند برومند خطه کرج، با حرکتی عارفانه و شجاعانه‌ای فراتر از سال‌های عمرش، نه تنها تانک‌های دشمن بعثی را در جبهه‌های جنوب زمین‌گیر کرد، بلکه راه و رسم آزادگی را پیش پای نسل‌های ممتد این مرزوبوم گشود؛ قهرمانی که رهبر کبیر انقلاب اسلامی، مدال افتخار «رهبری» را بر سینه کوچکش آویخت تا نام او تا ابد به عنوان نماد خودباوری و استکبارستیزی در تاریخ ماندگار ایران و جهان درخشش داشته باشد.»
هشتم آبان ۱۳۵۹ خرمشهر زیر آتش تانک‌های بعثی بود که نوجوانی ۱۳ ساله با نارنجکی بر کمر، معادله جنگ را تغییر داد. محمدحسین فهمیده در آن روز به شهادت رسید تا «روز نوجوان» و «بسیج دانش‌آموزی» نام بگیرد؛ روزی برای یادآوری اینکه ایمان و مسئولیت‌شناسی سن و سال نمی‌شناسد.
ایام فاطمیه فرصتی برای بازخوانی سیره حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) و تأمل در درس‌هایی، چون ایمان، بصیرت، دفاع از حق و مسئولیت‌پذیری است؛ آموزه‌هایی که می‌توانند چراغ راه زندگی فردی و اجتماعی و الهام‌بخش نسل امروز باشند.
همزمان با سالروز شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)، یادداشتی به روایت غربت، مظلومیت و جایگاه والای بانویی اختصاص دارد که الگوی جاودانه ایمان، پاکی و انسانیت است. این یادداشت، جلوه‌ای از عشق و ارادت به حضرت زهرا (س) و دعوتی به پاسداری از آرمان‌های اهل‌بیت (ع) و گام برداشتن در مسیر رضایت ایشان است.
۱۹ مهرماه سال ۱۳۹۱ روزی که خراسان شمالی، میزبانِ کسی شد که در کلام و نگاهش، چیزی جز دغدغه‌ی اسلام، انقلاب و کرامت مردم موج نمی‌زد.
شهدا رفتند، اما راه و آرمان‌های آنان در تاریخ این سرزمین باقی ماند. «راه شهدا ادامه دارد» تنها یک جمله مناسبتی نیست؛ یادآوری مسئولیتی است که نسل‌های پس از آنان در برابر میراثی از ایثار، فداکاری و دفاع از میهن بر عهده دارند. امروز ادامه این راه، بیش از آنکه در تکرار گذشته معنا پیدا کند، در شناخت درست آن، حفظ ارزش‌های انسانی و تلاش برای ساختن آینده‌ای شایسته جلوه می‌کند.
مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قم در یادداشتی به مناسبت هفته دفاع مقدس، این دوران را روایت ماندگار ایثار، فداکاری و مقاومت ملت ایران دانست و بر ضرورت زنده نگه داشتن فرهنگ ایثار و شهادت و انتقال این میراث ارزشمند به نسل‌های آینده تأکید کرد.
«پاییز ناتمام» روایت سوگ ۱۶۸ دانش‌آموز مینابی است که در حادثه‌ای تلخ، پیش از آغاز سال تحصیلی جان باختند و جای خالی‌شان در نیمکت‌های مدرسه ماندگار شد. این یاد کودکان، در کنار زمزمه «یا رضا»، به نمادی از مظلومیت، ایثار و دادخواهی تبدیل شده و نامشان در حافظه تاریخ ایران جاودانه خواهد ماند.در ادامه یادداشتی با قلم نویسنده ایلامی ایوب کافی منتشر می شود.
هفته دفاع مقدس، برای ما که در بطنِ سازمان و در راهرو‌های «ستاد»، شاهدِ تلاش‌های بی وقفه برای ترویج فرهنگ ایثار هستیم، تنها یک مناسبتِ تقویمی نیست؛ یک «بازبینیِ مسئولیت» است.
در آستانه هفته دفاع مقدس، حسین بلوکی، معاون فرهنگی و آموزشی اداره‌کل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان بوشهر، در یادداشتی ضمن گرامیداشت یاد و خاطره حماسه‌سازان، این ایام را فرصتی طلایی برای بازتعریف هویت حماسی و انتقال پیام روشن شهدا به نسل جدید دانست و بر ضرورت تبدیل فرهنگ ایثار به الگویی زنده و قابل لمس تأکید کرد.
هفته وحدت، یادآور حقیقتی فراتر از مرزبندی‌های مذهبی است؛ حقیقتی که در روزهای سخت تاریخ ایران، از دفاع مقدس تا بحران‌ها و جنگ‌های اخیر، خود را به روشنی نشان داده است. شیعه و سنی در کنار یکدیگر ایستادند، از وطن دفاع کردند و ثابت کردند آنچه یک ملت را در برابر دشمنان استوار می‌کند، وحدت و همدلی است. شهدا نیز در وصیت‌نامه‌ها و سیره خود بارها بر پرهیز از تفرقه و حفظ وحدت مردم تأکید کردند؛ همان حقیقتی که قرآن کریم در آیه «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلَا تَفَرَّقُوا» بر آن تصریح کرده است.
دل‌نوشته «گرگ‌ومیش»، اثر «مهرداد فردوسیان» آزاده و جانباز سرافراز البرزی که توانسته رتبه دوم فراخوان ادبی «جنگ رمضان» را از آن خود کند، روایتی تکان‌دهنده و ملموس از غافلگیری، اضطراب‌های یک ملت در برابر هجوم دشمن و در نهایت، آرامش برخاسته از ایمان و طنین بانگ «الله‌اکبر» است.
رئیس اداره فرهنگی و تبلیغات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان فارس در یادداشتی به مناسبت دیدار با خانواده معظم شهید «یوسف رئیسی‌مقدم» نوشت: شهدا نه از میان ما رفته‌اند و نه مرده‌اند؛ بلکه شاهدانِ حیّ، ناظرانِ باطن و روزی‌خورانِ بارگاه قدس پروردگارند. آنان نه‌تنها پشتوانه روحی و تسلی‌بخش خانواده‌های صبور خویش‌اند، بلکه همواره بیننده و ناظر بر عملکرد و میزان اخلاص ما خادمانِ این عرصه به شمار می‌روند. ادراک این حقیقت البته نه با چشم سر، که تنها با دیده‌ی دل و دیدگان بصیرت‌آگاه میسر است؛ همان‌گونه که نگریستن به وجه‌الله و رسیدن به درک حقایق باطنی، شایسته‌ی دل‌های پیراسته از غبار تعلقات است.
هفته دولت و روز کارمند، یادآور الگوی بی‌بدیل دولتمردان مخلصی چون شهیدان رجایی و باهنر است.
طاهره تبیریی سرپرست اداره کل بنیاد شهید و امورایثارگران شهرستان‌های استان تهران یادداشتی به مناسبت روز پزشک نوشت که در ادامه متن کامل آن را می‌خوانید.
وقتی از شهدای رسانه کهگیلویه و بویراحمد سخن می‌گوییم، نام خداعفو عبدیان تنها یک اسم در فهرست شهدا نیست؛ او روایتگر مردی است که دوربین و قلم را با ایمان و مجاهدت همراه کرد و تا آخرین لحظه، از رسالت خود فاصله نگرفت.
وقتی پای یک رزمنده هشت سال دفاع مقدس به میان می‌آید، کمتر سخنی شنیدنی‌تر از این است: «دلم می‌خواهد یک بار دیگر کفشهایم را دربیاورم و با پای برهنه به سمت حرم حسین(ع) بدوم، همانطور که در شلمچه دویدم.» اربعین برای شهدا، فقط یک مراسم نبود؛ مقصد نهایی همه راه‌هایی بود که در زندگی کوتاه اما پُرشکوه‌شان انتخاب کردند. حالا در میانِ میلیون‌ها زائرِ اربعینی، میتوان ردِ پای بر جای مانده آن شهیدان را دید؛ همان‌هایی که آرزوی رسیدن به حرم اباعبدالله(ع)، انگیزه ماندن و جنگیدن‌شان بود.