آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۱۲۴۹۱
۰۹:۳۰

۱۴۰۴/۱۲/۲۰
خاطره خودنوشت شهید جمشید سلیمانی قسمت «۳۷»

عطری هدیه از یک دوست / چشم به خاک وطن دوخته بودیم

شهید «جمشید سلیمانی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «ساعت هفت و ۳۰ دقیقه شب بود که دستور دادند گردان فجر گروهان یک حرکت کن همه خداحافظی را کردیم. من به ابراهیم می‌گفتم آخر عطر به من ندادی، در جواب گفت: بیا این عطر را بگیر و من گفتم پس خودت چه؟! گفت که من نمی‌خواهم.» قسمت سی و هفتم خاطره این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.


شهید جمشيد سليمانی

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «جمشید سلیمانی» یکم شهریور سال ۱۳۳۹ در شهرستان کازرون دیده به جهان گشود. دوران کودکی را در زادگاهش سپری کرد و در هفت‌سالگی راهی مدرسه شد. تحصیلات خود را تا مقطع سوم متوسطه ادامه داد. هم‌زمان با اوج‌گیری نهضت انقلاب اسلامی، به صف انقلابیون پیوست و حضوری فعال در فعالیت‌های انقلابی داشت. با آغاز جنگ تحمیلی، از جمله افرادی بود که با روحیه‌ای ایثارگرانه و پیش‌قدم، عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد و در کنار دیگر رزمندگان اسلام به دفاع از میهن پرداخت. وی سرانجام ۲۰ فروردین سال ۱۳۶۶ در جریان عملیات کربلای ۸ منطقه شلمچه به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای کازرون به خاک سپرده شد.

متن خاطره قسمت «۳۷»:

ساعت هفت و ۳۰ دقیقه شب بود که دستور دادند گردان فجر گروهان یک حرکت کند، همه خداحافظی کردیم.

من به ابراهیم گفتم آخر عطر به من ندادی، در جواب گفت: بیا این عطر را بگیر و من گفتم پس خودت چی؟! گفت که من نمی‌خواهم.

همینطور که روی دژ حرکت می‌کردیم من با صدای بلند برادران گروهان ۲ را صدا زدم و با آنها خداحافظی کردم، پشت سر من فضل‌اله که فرمانده گروهان ۲ بود قرار داشت با معاونش و بقیه نیروها، من در وسط نیرو‌های خودمان بودم، وحیدرضا که فرمانده دسته ما بودند در بین راه شمارش می‌دادند تا به آخر و من آن را رد می‌کردم تا به او رسید.

رفتیم و رفتیم تا کم کم خاک عزیز میهنمان از دید‌ها ناپدید شد و تنها چشم به راه بودیم و زبان‌ها لحظه به لحظه به ذکر خدا مشغول بودند.

ادامه دارد...


گزارش خطا

ارسال نظر
طراحی و تولید: ایران سامانه