آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۱۶۷۶۱
۱۷:۱۵

۱۴۰۵/۰۱/۱۸
روایتی از مهربانی و ایثار

شهید «علیرضا عبداللهی»، جوانی که «فقط با شهادت» می‌رفت

خانواده و نزدیکان شهید ۲۱‌ساله «علیرضا عبداللهی» از دل‌سوزی، پاک‌دلی و عشق بی‌قیدش به نیروی دریایی می‌گویند؛ جوانی که داوطلبانه به جای دوستش به مأموریت رفت و آرزو داشت روزی «سبب افتخار همه» شود.


شهید «علیرضا عبداللهی»، جوانی که «فقط با شهادت» می‌رفت

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه، یکی از نزدیکان شهید «علیرضا عبداللهی» می‌گوید:شهید خیلی دلسوز و مهربان بود؛ جوری که در این عمر ۲۱ ساله اش هیچ‌کس را سراغ نداریم که حتی ازایشان رنجشی داشته باشه. دلی بدون کینه داشت و عاشق نظام، مخصوصاً نیروی دریایی بود، به‌طوری که مرخصی‌هایش را تا آخر نمی‌ماند و زودتر سر یگانش برمی‌گشت.
علیرضا خیلی چشم و دل پاک بود و اهل حاشیه هم نبود. بعد از شهادت تازه متوجه بعضی از خصوصیاتش شدیم؛ مثلاً اینکه در خفا، شب‌های یلدا در حد توان غذا تهیه می‌کرد و به افراد کم‌درآمد کمک می‌کرد.
زمان شهادت هم به‌صورت داوطلبانه به‌جای یکی از دوستانش که مشکل داشت به مأموریت رفت و از شهادت استقبال کرد.
تنها آرزویش که چندین بار در جمع‌های مختلف خانوادگی می‌گفت این بود که: «من باید روزی باعث افتخار همه شما بشم.»
تازه ماشین خریده بود و می‌خواست با خودش بندرعباس ببره. خانواده مخالفت کردیم؛ ترسیدیم اتفاقی براش بیفته. برگشت و به ما گفت: «نترسین، مرگ من با تصادف و این چیز‌ها نیست. من راه خودمو پیدا کردم و فقط با شهادت می‌رم.»

ایشان در ۱۹ فروردین ۱۳۸۳ متولد شدو در صبح نهم اسفند ۱۴۰۴، همزمان با شهادت رهبر معظم انقلاب و کودکان مدرسه میناب توسط رژیم منحوس اسرائیلی و آمریکای کودک‌کش، در ناوچه پرافتخار جماران واقع در منطقه دریایی کنارک چابهار به درجه رفیع شهادت نائل آمدند و باعث افتخارآفرینی برای کل ایران و آزادگان جهان شدند.
انتهای پیام/


گزارش خطا

ارسال نظر
تازه‌ها
طراحی و تولید: ایران سامانه