وقتی آرزوی یک جوان، به حقیقت بدل میشود
مقدمه: بازگشت به ده سال پیش
به گزارش نوید شاهد گیلان؛ گاه در میان انبوه خاطرات و تصاویر آرشیوی، تصویری وجود دارد که وقتی دوباره به آن چشم میبندیم، معنای آن با تمام وجودمان تغییر میکند. تصویری که در آن، کلمات، فراتر از یک گفتگوی ساده، پیشگوییِ یک سرنوشت بزرگ هستند. این داستان، روایتِ پیوند میان یک آرزوی پاک و مقام والای شهادت است؛ روایتی از عشقی که ده سال پیش در مسیر راهیان نور جوانه زد و امروز، در میان خورشیدِ شهادت میدرخشد.
بخش اول: وعدهای در میان گرد و غبار راهیان نور
بازمیگردیم به اسفند سال ۱۳۹۴. فضای معنوی مسیر راهیان نور دانشجویی دانشگاه بجنورد، جایی که دلهای جوان با شوقِ زیارت و آشنایی با فرهنگ شهدا، تپش میزد. در میان این مسیر، جوانی با نگاهی جستجوگر و صلحآمیز مقابل دوربین قرار میگیرد. او نه برای نمایش، که از سرِ اشتیاق، از قهرمانان دنیای خود سخن میگوید.
در آن لحظات، وقتی از او درباره الگوهای زندگیاش میپرسند، نام «شهید حاج محمدابراهیم همت» بر زبان جاری میشود. او با بیانی ساده اما عمیق، از دلبستگی خود به این فرمانده بزرگ میگوید و در کلامش، نوعی تشنگی برای رسیدن به آن مقام دیده میشود. او میگوید: «میخواهم تا جایی که میتوانم خود را شبیه شهدا کنم…» در آن زمان، شاید بسیاری این جملات را تنها یک ابراز علاقه دانشجویی بدانند، اما حقیقت، فراتر از کلمات بود.
بخش دوم: شکوهِ تحقق آرزو
ده سال گذشت. زمان، مسیرهای بسیاری را پیمود و چهرهها تغییر کردند، اما آن عهدِ بسته شده در دلِ دانشجوی جوان، تغییر نکرد. امروز، وقتی این تصاویر آرشیوی را تماشا میکنیم، با حقیقتی تکاندهنده روبرو هستیم. آن جوانی که روزی آرزوی شباهت به شهدا را داشت، امروز خود بخشی از همان حقیقت شده است. سجاد انصاریان، که زمانی در مسیر راهیان نور با نگاهی به آینده، از شهدا سخن میگفت، امروز نامش در میان نامهای ماندگارِ شهدای این سرزمین ثبت شده است.
این تصاویر، تنها یک فایل ویدئویی قدیمی نیستند؛ اینها گواه بر این هستند که وقتی آرزویی با ریشه در ایمان باشد، سرانجام به میعادگاه خود خواهد رسید. این ویدئو که برای نخستین بار منتشر میشود، در واقع بازخوانیِ عهدی است که میان یک جوان و خونهای پاک شهدا بسته شده بود.
نتیجهگیری: میراثی برای آیندگان
انتشار این تصاویر در امروز، پیامی است برای تمام کسانی که در مسیر راهیان نور قدم برمیدارند: مسیر شهادت، مسیری است که با عشق آغاز میشود و با وفاداری به آن عشق، به کمال میرسد. سجاد انصاریان نشان داد که میتوان از آرزوی شباهت به شهدا، به مقام خودِ شهادت رسید.
روحش شاد و راهش پررهرو باد. یادش گرامی و نامش جاودان.