پنجوین، آخرین ایستگاه مردی که دل در گرو پیروزی داشت
نام شهید: عیسی شیرکوند
نام پدر: الله داد
تاریخ تولد: 1323/02/02
محل تولد: ورامین
تحصیلات: دیپلم
شغل شهید: پاسدار
وضعیت تأهل: متأهل
تعداد فرزندان: سه فرزند
تاریخ شهادت: 1362/08/12
محل شهادت: پنجوین عراق
نام عملیات: والفجر چهار
نحوهی شهادت: اصابت گلوله
مسوولیت شهید: فرمانده گردان تیپ ۱ لشکر ۲۷ محمد رسول الله (ص)
مزار شهید: گلزار شهدای امامزاده قاسم (ع) امروآباد ورامین

روایتی بر زندگی شهید:
شهید والا مقام عیسی شیرکوند در تاریخ دوم اردیبهشت سال ۱۳۲۳ در خانوادهای متدین و مذهبی در شهرستان ورامین چشم به جهان گشود. پدر بزرگوارش «اللهداد» با کشاورزی کسب روزی حلال میکرد و مادرش زنی مهربان و صبور به نام «رقیه سلطان» بود. عیسی از همان دوران کودکی و در سن شش سالگی با از دست دادن مادر و در سن سیزده سالگی با وفات پدرش، خیلی زود طعم تلخ سختیهای زندگی را چشید تا تنها خواهرش در ادامهی مسیر پر افتخار زندگی او نقشی اساسی ایفا کند. او تحصیلات خود را در همان دورهی ابتدایی نیمه کاره رها کرد و به کار و تلاش و کسب روزی حلال روی آورد. شهید شیرکوند که در منزل خواهر خود زندگی میکرد، با اعتقاد و وابستگی روحی فراوانی که به او داشت همواره به صلهی رحم اهمیت فراوانی میداد. با اعتقادی که مردم به او داشتند، میانجی اختلافات مردم بود و وقتی روحانی مسجد در مسجد حضور نداشت، به عنوان پیش نماز مسجد فعالیت میکرد. او که در تمام دوران نوجوانی و جوانی، احترام به خانواده، دوستان و اقوام را سرلوحهی زندگی خود قرار داده بود، پس از پایان دورهی سربازی، بنا بر سنت پیامبر اکرم (ص)، در سال ۱۳۴۳ با دختری مؤمنه به نام «سیده کبری» ازدواج کرد که ثمرهی این ازدواج دو فرزند پسر و یک دختر است. شهید شیرکوند با اوج گیری مبارزات مردمی علیه رژیم شاهنشاهی حضوری پر رنگ در راهپیماییهای مردمی و خصوصاً در تظاهرات هفده شهریور داشت تا جایی که حتی گمان به شهادت رسیدن ایشان میرفت. او که خود را سربازی وفادار برای امام راحل میدانست پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی، در تأمین امنیت منطقه حضوری فعال داشت. همزمان با تشکیل بسیج مستضعفین به فرمان امام خمینی (ره)، اقدام به تأسیس پایگاه بسیج مسجد ارشاد واقع در امروآباد ورامین نمود و با اخلاق نیک خود موفق به جذب بسیاری از جوانان منطقه در این پایگاه شد. شهید شیرکوند در سال ۱۳۵۹ و با شروع جنگ تحمیلی، به عنوان نیروی بسیجی به صورت داوطلبانه راهی جبهههای جنگ شد و از این زمان به بعد حضوری دائمی در میدان نبرد داشت. در فروردین سال ۱۳۶۲ مشتاقانه به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست و به عنوان اولین مسوول آموزش نظامی سپاه ورامین اقدام به آموزش و تربیت نیروهای تازه نفس نمود و همراه با اولین دسته از نیروهای آموزشی خود راهی مناطق جنگی گردید. او علاوه بر فعالیتهای فراوان خود و حضور پیوسته در میدان نبرد، با پایبندی تمام به اصول و فروع دین مبین اسلام، همواره همسر و فرزندانش را به ادای فریضهی نماز و دادن خمس و زکات سفارش میکرد.
در آخرین نامهی شهید سرافراز به خانوادهاش، در آبان ماه سال ۱۳۶۲، با بیان اینکه: «دوست دارد با خبر پیروزی از عملیات به شهر و دیارش بازگردد»، از همسرش خواسته بود تا برای پیروزی رزمندگان اسلام دعا کند تا در عملیات پیش رو موفق شوند.
سرانجام این شهید والا مقام با حضور دلاورانهی خود به عنوان خط شکن در عملیات والفجر چهار در تاریخ دوازده آبان سال ۱۳۶۲ در ارتفاعات مریوان مشرف به پنجوین عراق بر اثر اصابت مستقیم گلولهی دشمن به مقام والای شهادت نایل گشت و پیکر مطهرش پس از سالها انتظار، در یک گور جمعی از شهیدان سرفراز میهن اسلامی، تفحص شده و در آذر ماه سال ۱۳۷۰ بر روی دستان پر مهر مردم شهید پرور شهرستان ورامین در گلزار شهدای امامزاده قاسم (ع) امروآباد به خاک سپرده شد.
فرازی از نامهی شهید شیرکوند:
سلام بر شما خانواده عزیزم سید کبری موسوی و علیرضا، رقیه، محمدرضا، امیدوارم به سلامت بوده باشید. باری اگر از احوالات اینجانب خواسته باشید بحمدالله سلامتی برقرار و به دعاگویی شماها مشغول میباشم. از اینکه نامه برای شما دیر مینویسم ناراحت نباشید، چون وقت خیلی کم است و این نامه را شب است با علی پیش هم نشسته و نماز خواندهایم و چند دقیقه دیگر باید آماده صبح گاه شویم و با عجله برای شما مینویسم قرار شد برادر گوهری به ورامین بیاید، ما داریم نامه میدهیم، چون آماده هستیم نامه را پست نمیآورد، ما هم نمینویسیم. این حساب است امیدوارم که به زودی این حمله شروع شود و پیروزی نهایی برای ملت ایران به ارمغان بیاورند رزمندگان؛ بدون پیروزی خوب نیست و ما ناراحت هستیم همین طور به مرخصی بیاییم. ان شا... دعا کنید که همهی رزمندگان با پیروزی پیش پدران و مادران و فرزندان خود برگردند...
ذکر خواب شهید در نامهی ارسالی به خانوادهاش:
شب دوشنبه بود. حالم زیاد خوب نبود که برادران خواستند مرا دکتر ببرند. در سنگر نماز خواندم و با خدا راز و نیاز کردم و خواب مرا فرو برد که درست ساعت ۱۲ شب بود که همسنگرم آمد گفت: «برادران حاج حسین را دیدند که به او گفته است که بروید به پیش من و من هم با شما میآیم. درست همان ساعت من هم با امام که یک سوری مدل اول سوار بود، پیش هم نشسته بودیم و با هم میرفتیم و دست و روی امام را بوسیدم و نمیدانم به کجا مرا میبرد. خود امام راننده بود و من در پیش او بودم که برادرم مرا بیدار کرد و عطر توی سنگرها پیچیده بود. خوب شدم....
خواستم مسوولیت تدارکات را بگذارم و بروم به سوی دسته ولی امام را در خواب دیدم. وقتی دستش را بوسیدم گفت: «فکر کار دیگری به سرت نزند. باید مسوولیت را خوب بگردانی، وظیفه است».
فرازی از وصیت نامهی شهید شیرکوند:
«انا لله و انا الیه راجعون»، همه از خداییم و به سوی او باز میگردیم.
من در تاریخ 60/2/4 اعزام به جبههی حق علیه باطل شدم با این امید که بتوانم با یاری خداوند به سهم خود ضربهای بر صدامیان وارد آورم و با سلاحم قلب صدامیان را نشانه روم و با خون ناچیز خود درخت اسلام را که به وسیلهی خون علی اکبرهای زمان پر بار شده، پربارتر سازم و نایب امام زمان (عج) خمینی بت شکن که بتهای زمان یعنی شاه و ملی گراها و لیبرالها را یکی پس از دیگری شکسته و حالا هم نوبت نوکر حلقه به گوش آمریکا یعنی صدام یزید کافر رسیده که به رهبری امام امت و یاری مردم و پشتیبانی الله به زودی مانند دیگر عمال آمریکا سرنگون خواهد شد. از خواهرم و همسرم میخواهم همیشه زینب وار، و فرزندانم حسینوار و قاطعانه امام را یاری کنند و راه شهیدان را ادامه دهند و از آنها میخواهم که هیچوقت به خاطر من ناراحت نشوند چراکه قرآن میفرماید: «وَلا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللَّهِ أَمواتًا بَل أَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقونَ»، گمان مبرید آنان که در راه خدا کشته شدهاند، مردهاند بلکه زندهاند و نزد خدا روزی دارند. از خداوند تبارک و تعالی میخواهم که عمر امام را طولانی و انقلاب را تا ظهور مهدی (عج) پایدار بفرماید. «فرهنگنامه جاودانههای تاریخ-صفحه ۳۳۸»
انتهای پیام/