جانباز اصغر نظرپور

همزمان با ۳۱ شهریور، سالروز آغاز دفاع مقدس، روایت‌های ایثار و فداکاری دوباره جان می‌گیرند. در میان این روایت‌ها، قصه‌ «اصغر نظرپور»، جانباز ۷۰ درصد و رزمنده‌ قزوینی سال‌های جنگ، رنگ دیگری دارد؛ مردی که سال‌ها در جبهه‌های جنوب با مرگ دست‌وپنجه نرم کرد و در یکی از شب‌های هفته‌ جانباز، این بار در بیمارستان، مرگ بالینی را تجربه کرد؛ گواهی فوتش امضا شد، کیسه‌ سردخانه را آوردند، اما یک امدادگر گمنام هلال‌احمر و دعای مادری حافظ قرآن، وی را از آستانه‌ سردخانه به آغوش زندگی بازگرداندند. نوید شاهد قزوین این روایت شگفت‌انگیز را تقدیم می‌کند.

شهریور سال ۱۳۶۴، وقتی هجده‌ سالگی اصغر نظرپور با برگ اعزام به ارتش گره خورد، یک سرباز تازه‌نفس راهی جبهه نشد؛ بلکه تمامی غیرت و ایمان یک نسل، پا به مسیری گذاشت که خاطراتش تا امروز بر تارک تاریخ این سرزمین می‌درخشد. جانباز ۷۰ درصدی که از خرمشهر تا مجنون، از لباس پوسیده و فرمانده‌ای کریم‌طینت تا قطار اهواز و ماجرای درجه‌های سایش‌رفته، و از نیزارهای باتلاقی تا خلوت پر رمز و راز مادری حافظ قرآن، قصه‌هایی ناب دارد که هر کدام، حماسه‌ای هشت‌ ساله را روایت می‌کنند. این گزارش، با تکیه بر جزئیات این گفت‌وگو، سفری است به دل تاریخ زنده‌ این مرزوبوم؛ جایی که هر کلمه، بوی باروت و عطر ایثار می‌دهد.

گاهی تاریخ در یک تصویر خلاصه می‌شود: روزی که در قزوین، ندای «ارتش به ملت پیوست» برخاست و صحنه‌ای جاویدان آفرید. مردم با دسته‌های گل به استقبال سربازان رفتند، بر تانک‌ها بالا رفتند و با بوسه و شاخه‌گل در لوله اسلحه‌ها، طلوع انقلاب را نوید دادند. جانباز ۷۰ درصد «اصغر نظرپور»، نوجوان سیزده ساله آن روز، باور دارد که پیروزی انقلاب در همان لحظه رقم خورد؛ خاطره‌ای که در جان یک نسل ماندگار شد.