خداوند، ناظر بر همه اعمال و رفتار انسانها

متن خاطره خودنوشت: خداوند، ناظر بر همه اعمال و رفتار انسان
یکی از برادران پاسدار که همراه ما بود از پادگان برگشت و ماشینی دیگری را آورد و در آن ماشین نشستیم. چند قدمی نرفته بودیم که شیشه جلو ماشین افتاد ولی به قدرت خدا نشکست و سالم ماند.
بالاخره خداوند کمک کرد و حرکت کردیم با شعارهایی که میدادند و جواب میدادیم. از شیراز که بیرون آمدیم و فاصله گرفتیم هوا تاریک شد. با شروع تاریکی شب با برادران دعای توسل را در ماشین شروع کردیم و همه با هم از درگاه رب العالمین کمک و یاری میخواستیم و متوسل به درگاه امامان میشدیم.
ساعت ۸ بود که رسیدیم به خومهزار و در آنجا پیاده شدیم و نماز مغرب و عشا را خواندیم و بعد از نماز مغرب، شام را که نان و خرما بود در ماشین و با مهر و صفای برادری صرف کردیم، بعد از شام ساعت ۹ بود که به اتفاق اتوبوسهای دیگر که جمعاً ۳۰ دستگاه بود حرکت کردیم.
در مسافت منطقه نورآباد ممسنی، چون زادگاه من بود و به اصطلاح شهر ما بود مناطق را به برادران دیگر نشان دادیم و گفتیم حتی خانه بعضی از بچهها را به دوستان آدرس میدادیم.
در بین راه هر کسی که خوردنی داشت میخورد و عدهای هم خواب بودند در جای دیگر چند نفری با هم حرف میزدنند و راننده هم مشغول رانندگی ولی در این بین خداوند ناظر بر اعمال و رفتار هر کس بود و نظاره کننده بر تمام عقیدهها و کارها بود.
انتهای متن/