آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۱۲۵۰۳
۰۹:۳۰

۱۴۰۴/۱۲/۲۳
خاطره خودنوشت شهید جمشید سلیمانی قسمت «۴۱»

هواپیمای غول آسای دشمن و شهادت مردمانمان

شهید«جمشيد سليمانی»در دفتر خاطرات خود می نویسد:«یاد آن روز افتادم که هواپیمای غول آسای دشمن فضای میهن عزیزمان را ترک کرد و دوباره عده‌ای از عزیزمان و بهترین عزیزانمان را در خاک و خون غلطان کرد...» قسمت چهل و یکم خاطره این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.


شهید جمشيد سليمانی

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید «جمشید سلیمانی» یکم شهریور سال ۱۳۳۹ در شهرستان کازرون دیده به جهان گشود. دوران کودکی را در زادگاهش سپری کرد و در هفت‌سالگی راهی مدرسه شد. تحصیلات خود را تا مقطع سوم متوسطه ادامه داد. هم‌زمان با اوج‌گیری نهضت انقلاب اسلامی، به صف انقلابیون پیوست و حضوری فعال در فعالیت‌های انقلابی داشت. با آغاز جنگ تحمیلی، از جمله افرادی بود که با روحیه‌ای ایثارگرانه و پیش‌قدم، عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد و در کنار دیگر رزمندگان اسلام به دفاع از میهن پرداخت. وی سرانجام ۲۰ فروردین سال ۱۳۶۶ در جریان عملیات کربلای ۸ منطقه شلمچه به شهادت رسید. پیکر پاکش در گلزار شهدای کازرون به خاک سپرده شد.

متن خاطره قسمت «۴۱» :

یاد آن روز افتادم که هواپیمای غول آسای دشمن فضای میهن عزیزمان را پر کرد و دوباره عده‌ای از عزیزمان و بهترین عزیزانمان را در خاک و خون غلطان کرد. صدای آژیر آمبولانس‌ها و صدای انفجار انبار مهمات فضای محیط را در بر گرفته بود، بچه‌ها در بیابان پراکنده بودند.

در آن موقع که بمب بر سر ما ریختند، بعد از آنکه هواپیما رفتند بچه‌ها بدنبال من می‌گشتند و می‌گفتند که جمشید صد در صد شهید شده است، فضل‌الله و عبدالخالق و بچه‌ها وقتی به من رسیدند و دیدند که من سالم هستم بسیارخوشحال شدند و گفتند ما می‌گفتیم سر اول تو شهید می‌شوی، اما خدا در آن موقع نمی‌خواست که من هیچ طوریم بشود.

فردای همان روز سحر گاه از آنجا هجرت کردیم و چند کیلومتری از آن کربلای خونین دور شدیم و در پشت یک دژ مستقر شدیم که دوباره هواپیمای نامردان به سراغ اردوگاه آمد، اما این بار کور خوانده بود و در این بار کاری نتوانست بکنند.

ادامه دارد...


گزارش خطا

ارسال نظر
طراحی و تولید: ایران سامانه