روایتی از منطق قوی و مدیریت احساسات در شهید «مجید نبیل»

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید جانباز «مجید نبیل»، در بهمن ماه سال ۱۳۴۱ به دنیا آمد، اما برای اینکه چند ماهی از درس و مدرسه عقب نماند، زمان تولدش در شناسنامه شهریور ماه همان ثبت شده است. وی در دهم آبان ماه سال ۱۳۶۱ در عملیات محرم در منطقه عملیاتی عینخوش با اصابت تیر و قطع نخاع به افتخار جانبازی ۷۰ درصد نایل آمد و پس از ۳۱ سال صبر، استقامت و عمری مجاهدت علمی و مدیریتی روز چهارم آذر ماه سال ۹۲ در بیمارستان شهید مدرس تهران دعوت حق را لبیک گفت و پیکر مطهرش در گلزار شهدای قزوین به خاک سپرده شد.
این شهید بزرگوار سالها خادم خانوادههای جانبازان و ایثارگران بود و به عنوان مدیرکل بنیاد جانبازان استان قزوین و مدیرکل بودجه و تشکیلات بنیاد جانبازان کشور فعالیت میکرد.
روایتی از منطق قوی و مدیریت احساسات در شهید «مجید نبیل»
دکتر عطاءالله رفیعیآتانی یکی از دوستان شهید جانباز مجید نبیل روایت میکند: منطق قوی ایشان مفروضات مسائل را خوب میدید و لوازم منطقی آن را خوب بیان میکرد و چهارچوبهایی را ترتیب میداد که نتوان از آن فرار کرد. او واقعاً بر موضوعی که مورد توجهش بود محیط بود و این واقعاً عجیب بود. اساساً انسانها به دو شیوه میتوانند مفاهیم پیچیده را درک کنند و بر آن محیط شوند؛ یا از طریق «تجسم» و یا از طریق «تعقل». آدمی که تخیلش قوی است تا مفهومی را تصور و تخیل و تجسم نکند نمیتواند درک کند، البته «تخیل» مشکلاش این است که گاهی غیرواقعی میشود، چون امور را عقلانی نمیبیند.
اما معدود افرادی هستند که تنها از راه تعقل به شناخت میرسند. آقای نبیل از این دسته بود. او میتوانست ویژگیهای اصلی یک مفهوم را واقعیت را بگیرد و نیاز نداشته باشد تخیل کند. او در مباحثات هیچگاه پیش و بیش از عقل دچار احساسات نمیشد، و احساساتش را به وسیله عقل مدیریت میکرد. این بدان معنی نیست که او به دور از عواطف و احساسات بود اتفاقا او دارای احساسات و عاطفه بسیار قوی بود، اما آن را تحت کنترل عقل درآورده بود. به عبارت دیگرگر پس لبخند و محبت او یک منطق قوی را میشد دید. همه در رفتار او این واقعیت را میفهمیدند که آدم «عاقلی» دارد «محبت» میکند.
این ویژگی و ویژگی ممتازی بود و در زندگی او ثمرات زیادی داشت. یکی از ثمراتش این بود که چنین آدمی با چنین مشخصات جسمانی، زندگیاش را به گونهای اداره میکرد که به هیچ کس، حتی پدر و مادرش احتیاج نداشت. با این وجود که خانوادهی بسیار خوبی و برادرها و خواهران خوب و توانمندی داشت، اما هیچ نیازی به هیچ کس نداشت. حتی در زندگی این دیگران بودند که به او محتاج بودند و آقای نبیل از آنها دستگیری میکرد. آنهم نه فقط در بعد مادی، بلکه در ابعاد اجتماعی و معنوی هم هوای دیگران را داشت. خود من در باره ایشان چنین حسنی داشتم و جزو آنهایی بودم که همیشه فکر میکردم در زندگی فردی هر کجا با مشکلی برخورد کنم، آقای نبیل یکی از حامیان من است و حتما جزو نفرات اولی بود که مشکلم را با او در میان میگذاشتم.
منبع: کتاب نبیل (یادنامه اسوه صبر و استقامت سردار شهید جانباز مجید نبیل)