آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۳۵۷۷۱
۱۱:۴۲

۱۴۰۵/۰۸/۲۰

رسم رزمنده‌های قزوینی در مرخصی

«اين یک رسم بود بين همه بچه‌های بسيجی كه وقتی از جبهه‌ها به مرخصی می‌آمدند، بدون استثنا وعده شب‌هايشان، مزار شهدا و در كنار دوستان و همسنگرانشان بود. معمولاً هركس بالای مزار دوست خودش می‌رفت و با او خلوت می‌كرد تا از قول و قرارها و وعده وعيدهايی كه بين‌شان گذشته بود بگويد ...» ادامه این خاطره را همزمان با ولادت شهید «علی تاج‌احمدی‌تبریزی» در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.


خاطرات/

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید علی تاج‌احمدی‌تبریزی، بیستم آبان ماه سال ۱۳۴۳ در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش جلیل و مادرش فاطمه نام داشت و تا سوم متوسطه درس خواند. این شهید بزرگوار به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت، بیست و سوم اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۲ در پاسگاه زید عراق بر اثر اصابت ترکش به ران و شکم، شهید شد و مزار مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

رسم رزمنده‌های قزوینی در مرخصی

مرتضی زهدی از خاطرات خود در هشت سال دفاع مقدس روایت می‌کند: اين یک رسم بود بين همه بچه‌های بسيجی كه وقتی از جبهه‌ها به مرخصی می‌آمدند، بدون استثنا وعده شب‌هايشان، مزار شهدا و در كنار دوستان و همسنگرانشان بود. معمولاً هركس بالای مزار دوست خودش می‌رفت و با او خلوت می‌كرد تا از قول و قرارها و وعده وعيدهايی كه بين‌شان گذشته بود بگويد.

آن شب هم بعد از نماز مغرب و عشا كه در مسجد ولی‌عصر(عج) خوانديم، رفتيم سراغ رفقا؛ همان‌هايی كه ما را خيلی زود تنها گذاشتند و رفتند. سر مزار شهيد علی تاج احمدی‌تبریزی نشستيم. از هر دری سخن گفتيم. گله‌ها كه فراوان بود، هر كس چيزي مي گفت و یک جوری سيم‌ها وصل شده بود.
آن شب و خيلی از شب‌های مثل آن گذشتند و ظاهراً سيم شهيدان زيادی، از جمله: علی رضا جوادی و امير جوادی زود وصل شد و توی قطعه بعدی، آرامگاه‌شان محل ديدار جمع ديگری از ياران شد.

منبع: کتاب ماندگاران


گزارش خطا

ارسال نظر
طراحی و تولید: ایران سامانه