گاهی خاطرات روزهای پایانی زندگی یک انسان، پس از گذشت سالها معنای دیگری پیدا میکند؛ اتفاقهایی که در زمان وقوع شاید ساده به نظر برسند، اما بعدها در کنار سرنوشت آن فرد، به نشانههایی فراموشنشدنی تبدیل میشوند. در زندگی شهید «رفعتاله علیمرادانی» نیز روزهای پایانی با خاطراتی همراه بود که همسرش هنوز جزئیات آنها را به یاد دارد؛ از پنهان کردن جراحت در زمان بازگشت از جبهه تا خوابی که یک سال پیش از شهادت دیده بود و گفتوگوهایی که پیش از آخرین اعزام میان آن دو شکل گرفت.