آخرین اخبار:
کد خبر : ۶۲۰۲۴۳
۱۰:۴۷

۱۴۰۵/۰۲/۲۹
خاطره‌‌ای از شهید «عباس کاظمی نازی»

حکایت شهیدی که انسانیت را با مهربانی معنا کرد

پدر شهید تعریف می‌کند: یادم می‌آید شهید چقدر مهربان بود. آنقدر مهرش به حیوانات زیاد بود که گربه‌ای کوچک، وقتی می‌فهمید شهید در خانه است، بی‌اختیار خودش را می‌رساند و شهید هم با اشتیاق برایش غذا می‌گذاشت. رفتار او با یک حیوان، نشان از عمق قلب رئوف و شفقتش داشت.


به گزارش نوید شاهد هرمزگان، شهید «عباس کاظمی نازی» پنجم خرداد ۱۳۳۵، در شهرستان تهران به دنیا آمد. پدرش یحیی، کارمند وزارت بهداشت بود و مادرش زهرا (فوت ۱۳۵۶) نام داشت. تا پایان دوره متوسطه درس در رشته تجربی خواند و دیپلم گرفت. تکنسین کارمند تأسیسات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و هشتم اردیبهشت ۱۳۶۵، با سمت نیروی تأسیسات در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش خمپاره به دست و پا، شهید شد. مزار او در صحن امامزاده عقیل زادگاهش واقع است. او را فرشید نیز می‌نامیدند.

ی

روایت مهربانی شهید

یادم می‌آید شهید چقدر مهربان بود. آنقدر مهرش به حیوانات زیاد بود که گربه‌ای کوچک، وقتی می‌فهمید شهید در خانه است، بی‌اختیار خودش را می‌رساند و شهید هم با اشتیاق برایش غذا می‌گذاشت. یک بار به او گفتم: “چرا این همه وقت و انرژی برای یک حیوان می‌گذاری؟”

شهید با لحنی آرام و متفکر پاسخ داد: “شاید همین حیوان، ناخواسته، دعایمان کند تا انسانیت خود را از دست ندهیم.”

رفتار او با یک حیوان، نشان از عمق قلب رئوف و شفقتش داشت. حالا تصور کنید با انسان‌ها چگونه رفتار می‌کرد! زمانی که خبر شهادتش پیچید، از هر سو مردم برای تشییع پیکرش آمدند؛ جمعیتی چنان عظیم که در ابتدا نمی‌دانستیم این همه دوست و آشنا از کجا آمده‌اند.

(به نقل از پدر شهید، یحیی کاظمی نازی)

انتهای متن/


گزارش خطا

ارسال نظر
تازه‌ها
طراحی و تولید: ایران سامانه